عجب صبري خدا دارد

اگر من جاي او بودم که اول ظلم را مي ديدم از

 مخلوق بي وجدان، جهان را با

همه زيبايي و زشتي به روي يکديگر ويرانه

مي کردم.

اگر من جاي او بودم که مي ديدم يکي عريان

و لرزان،ديگري پوشيده از صد

جامه رنگين زمين و آسمان را واژگون مستانه

مي کردم.

اگر من جاي او بودم براي خاطر تنها يکي مجنون

 صحرا گرد بي سامان هزاران

ليلي ناز آفرين را کوه به کوه آواره و ديوانه

مي کردم.

اگر من جاي او بودم به گرد شمع سوزان دل

عشاق سر گردان سراپاي وجود

بيوفا معشوق را پروانه مي کردم.

عجب صبري خدا دارد